HISTORIA SZKOŁY

Jesteś tu: » Strona główna » HISTORIA SZKOŁY

 

H I S T O R I A

F A K T Y


       

 

  TURSKO mała wieś w gminie MIASTKO w powiecie BYTOWSKIM , województwie POMORSKIM.

 

Położona jest przy drodze MIASTKO – SŁAWNO. Od 1969 roku wieś Tursko jest siedzibą Specjalnego Ośrodka Szkolno Wychowawczego dla  dzieci i młodzieży. Ośrodek mieści się w przepięknym obecnie odnowionym, wybudowanym na przełomie XIX i XX wieku pałacu. Budowla wtopiona jest w zieleń otaczających lasów i malowniczo odbija się w urokliwym jeziorku. Pałac, jak i cala wieś – przed  II  wojną światową należała do bogatej  niemieckiej rodziny Von  ZITZEWITZÓW.

 

 

 

 

Ostatnimi właścicielami pałacu  byli: Albrecht v. Zitzewitz, który zmarł w 1917 roku, a do 1945 roku-

jego syn Egbert. To własnie za czasów Albrechta wybudowano obecny pałac i parkowe otoczenie.

 

        Historia szkolnictwa specjalnego w latach 60-tych ówczesnego województwa koszalińskiego, nierozerwalnie związana była z osobą Zbigniewa Boguckiego. Ponieważ na terenie województwa istniał tylko jeden zakład specjalny- Państwowy Zakład Wychowawczy w Damnicy, starszy wizytator Kuratorium Okręgu Szkolnego za najważniejsze dla siebie zadanie uznał tworzenie sieci zakładów wychowawczych. Jednym z nich, piątym z kolei, był Państwowy Zakład Wychowawczy w Tursku.

        W roku 1969 Zdzisław Rakowski z Damnicy, wyznaczony na dyrektora tworzącej się placówki, organizuje w pałacu w Tursku Państwowy Zakład Wychowawczy dla dzieci umysłowo upośledzonych. Jednak ze względu na trwające prace adaptacyjne, pierwszy rok szkolny w historii PZW rozpoczął się 1 listopada 1969 roku.

 

 

Zdzisław Rakowski

 

          Do placówki skierowano z całego województwa sześćdziesięciu wychowanków. Powstały trzy grupy wychowawcze w internacie i klasy: I, II i III w szkole. Na terenie zakładu powstały kółka zainteresowań: fotograficzne, techniczne oraz chór. Działał również zespół poprawy wymowy prowadzony w latach siedemdziesiątych przez Bożenę Rakowską. W tym samym czasie powstało kółko muzyczne składające się z kilkunastu gitarzystów, akordeonistów, perkusisty oraz rewelacyjnych jak na owe czasy, organów elektronicznych. Zespół prowadzony był przez Eugeniusza Wachowiaka, który swoich podopiecznych uczył gry od podstaw. Przez szereg lat zespół był bezkonkurencyjny podczas rozmaitych przeglądów i plasował się na pierwszym miejscu.

          Na początku lat siedemdziesiątych założono drużynę harcerską, którego opiekunem został Jarosław Szulhan- wychowawca. Na przełomie roku 1972/73 w piwnicy Domu Nauczyciela powstała harcówka z prawdziwego zdarzenia. Można było tu zagrać w ping- ponga, w bilard. Również kadra pedagogiczna chętnie odbywała tu swoje spotkania.

 

 

 

           W połowie lat osiemdziesiątych, drużyna harcerska przyjęła nazwę „Leśnych ludzi”- harcerze robili budki dla ptaków, grodzili mrowiska, zbierali żołędzie, sadzili las. W drużynie obowiązywały zwyczaje harcerskie: przysięga, biwaki, ogniska, powitanie wiosny, święto pieczonego ziemniaka, olimpiady sportowe, konkursy wędkarskie.

 

 

 

 

            Kolejne roczniki wychowanków i ich opiekunowie wnosili nowe akcenty w otoczenie pałacu. Pomimo, iż warunki pracy i nauki były bardzo trudne, to o wszystko dbali sami. Powstało boisko sportowe, kort tenisowy, kąpielisko. Latem był plac zabaw dla najmłodszych. Zimą przygotowywano lodowisko. Tradycyjne mecze piłkarskie pomiędzy Turskiem i Damnicą stawały się wydarzeniami w życiu placówki.

             Z dniem 1 września 1984 roku weszła w życie decyzja przekształcająca Państwowy Zakład Wychowawczy w Tursku w Specjalny Ośrodek Szkolno- Wychowawczy, w skład którego wchodzi: szkoła podstawowa specjalna oraz internat. Ośrodek podlegał bezpośrednio KOiW w Słupsku. Zorganizowano cztery klasy szkoły podstawowej specjalnej i klasę życia. W internacie przebywało 76 wychowanków. Z funkcji kierownika internatu zrezygnował Jarosław Szulhan, a jego stanowisko objęła Małgorzata Lancmańska.

            W czerwcu 1985 roku, ze względu na zły stan zdrowia, dyrektor Zdzisław Rakowski- twórca placówki- przechodzi na emeryturę.


            Wiosną 1985 roku przez kilka miesięcy obowiązki dyrektora pełnił Jarosław Szulhan.


            W lipcu 1985 roku Kuratorium Oświaty i Wychowania wyznaczyło na dyrektora Ośrodka Krzysztofa Żbikowskiego, który swoją funkcje pełnił do czerwca 1989 roku. Nowy dyrektor zastał niekorzystną sytuację, ponieważ pałac był przed remontem. Modernizacja kuchni, jej zaplecza oraz budowa komina pozwoliły na rozpoczęcie roku szkolnego 1985/86 dopiero 21 października. W grudniu 1985 roku Ośrodek otrzymał etat psychologa-obowiązki te przejęła Danuta Żbikowska.

 

 

Krzysztof Żbikowski

 

            W roku 1988 z okazji setnej rocznicy urodzin Marii Grzegorzewskiej, wychowankowie Ośrodka uczestniczyli w Zlocie Szkolnictwa Specjalnego w Sławnie, gdzie prezentowano dorobek placówek- wystawy prac manualnych, występy zespołów artystycznych, zawody sportowe. Na wszystkich zlotach Tursko zawsze znajdowało się w czołówce, zajmując I lub II miejsce.

 

Zygmunt Kaczmarek

 

            Obowiązki dyrektora Ośrodka z początkiem września 1989 roku przejął Zygmunt Kaczmarek, a od listopada kierownikiem internatu, z wyboru wychowawców została Michalina Karwacka. Po dwuletniej kadencji, ze względu na stan zdrowia, dyrektor przeszedł na emeryturę.



20 września 1991 roku na dyrektora powołano Henryka Wirkusa.

 

            Ten rok szkolny przyniósł wiele różorodnychych imprez, na których zgodnie uczestniczyli wychowankowie i kadra pedagogiczna. Jedną z nich była wigilia z Mikołajem i prezentami. Wiosnę powitano „Sądem nad Marzanną”, a 26 maja uczniowie uczcili Dzień Matki teatrzykiem, konkursami oraz poczęstunkiem z prezentami dla mam.

            4 czerwca 1992 roku pierwszy raz w historii placówki do I Komunii Świętej przystąpiła trójka wychowanków. Na uroczystą mszę wszyscy udali się do kościoła  w Dretyniu, a druga część uroczystości miała miejsce w ośrodku. 

            Był to również rok kolejnych sukcesów sportowych. Wychowankowie Turska byli najlepsi wśród  placówek specjalnych w piłce nożnej. Drugie miejsca zajęli w warcabach, tenisie stołowym, dwóch ogniach oraz w biegach przełajowych.

            Pierwsza połowa 1993 roku to następne osiągnięcia sportowe. Reprezentacja Turska była bezkonkurencyjna w warcabach, tenisie stołowym, biegach przełajowych i w piłce nożnej.


 

            We wrześniu 1993 roku stanowisko dyrektora Ośrodka objął Jan Ponulak i pełnił je do 1997 roku.


         Motywem przewodnim nowego dyrektora ośrodka w pracy z dziećmi było przygotowanie ich do samodzielnego życia. Kładł duży nacisk na walkę ze stereotypami w zakresie podejścia środowiska do dzieci i młodzieży ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Za jego kadencji mocno rozwinął się w Ośrodku ruch sportowy Olimpiad Specjalnych Polska.

 

 

            

       W latach 1997- 2000 dyrektorem placówki był Witold Piekarski.


        We wrześniu 1999 roku nowym organem prowadzącym placówkę zostaje Starostwo Powiatu Bytowskiego. Na mocy Aktu Założycielskiego w skład SOSW w Tursku wchodzi szkoła podstawowa i internat.


 

         Od 1 czerwca 2000 roku dyrektorem ośrodka jest Renata Machalewska (pierwsza w historii Ośrodka kobieta dyrektor).


         To czas wielu zmian- stale poszerza się oferta edukacyjna dla uczniów i rodziców oraz wzbogaca się zaplecze pomocy dydaktycznych. W 2001 roku przy Ośrodku zawiązuje się Stowarzyszenie „Razem”, którego zadaniem jest zwrócenie uwagi na sytuację uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, poszerzenie oferty zajęć, integracja ze środowiskiem lokalnym oraz wspieranie rodziców.  Od 1 września 2001 roku Stowarzyszenie „Razem” zakłada   i prowadzi Specjalny Niepubliczny Ośrodek Szkolno- Wychowawczy, w skład którego wchodzi gimnazjum i internat. Podstawowym celem Stowarzyszenia jest zapewnienie uczniom możliwości realizowania obowiązku szkolnego w pobliżu miejsca zamieszkania.

 

         Od 1 września 2007 roku Aktem Założycielskim Rady Powiatu Bytowskiego zostaje założone Gimnazjum wchodzące w skład struktury organizacyjnej Specjalnego Ośrodka Szkolno- Wychowawczego. Od 1 września2009 roku w skład struktury ośrodka wchodzi Szkoła Przysposabiająca do Pracy.

 

         Pomimo skromnych środków, którymi dysponowano, zintensyfikowano prace remontowe i modernizację placówki.  Bieżące i kapitalne remonty wewnątrz Ośrodka odbywają się dzięki pracownikom obsługi i wychowawcom internatu, a materiały potrzebne do remontów zawdzięczamy hojności sponsorów. Dzięki tym zabiegom placówka poprawia bazę lokalową oraz estetykę wyglądu zewnętrznego i wewnętrznego.

 

         W latach 2002- 2008 ośrodek został doposażony w specjalistyczne pracownie, m. in. komputerową. Korzystano również z funduszów unijnych wzbogacając zaplecze placówki w  nowoczesny sprzęt multimedialny, pomoce dydaktyczne, nowe meble szkolne oraz urządzono plac zabaw.

 

         W 2009 i 2010 roku ośrodek doczekał się kapitalnego remontu: wzmocniono fundamenty, przeprowadzono renowację całej elewacji oraz wymieniono stolarkę okienną. W 2013 roku przeprowadzono remont wewnątrz Ośrodka- wymieniono instalację elektryczną, odnowiono i odmalowano wszystkie pomieszczenia.

 

         Jesteśmy szkołą otwartą i życzliwie odnosimy się do środowiska. Dzięki poprawie bazy lokalowej, estetyki wyglądu naszego Ośrodka oraz oddaniu wszystkich pracowników w prawidłowe funkcjonowanie placówki poprawiamy wizerunek naszej szkoły. 

 

Opracowanie: szkolnastrona.pl